Najczęściej zadawane pytania w onkologii zwierząt (. FAQ. ) Nowotwór u psa czy kota, i co teraz? Podstawą prawidłowego leczenia chorób onkologicznych jest bardzo dokładna diagnostyka. W związku z tym, gdy usłyszysz, że internista podejrzewa u Twojego pupila chorobę nowotworową, poproś o wykonanie możliwie jak najszerszego zakresu Rak skóry u psa jest poważnym zagrożeniem dla życia czworonoga. Dlatego każda zmiana skórna powinna być wskazaniem do wizyty u lekarza weterynarii. Przed wizytą u specjalisty nie należy uciskać zmiany – drażnienie guza powodować będzie uwalnianie się czynników zapalnych i zwiększy ryzyko rozprzestrzeniania się komórek Rak podstawnokomórkowy jest najczęstszym nowotworem nabłonkowym skóry, stanowiącym 45–90% wszystkich złośliwych guzów nabłonkowych o tej lokalizacji. Choroba występuje głównie u osób powyżej 50 roku życia, ale występuje również w młodszym wieku - 20-49 lat. Rak podstawnokomórkowy rozwija się równie często u mężczyzn i Inne typowe choroby skóry u psów to rak skóry, świerzb skórny, dermatofitoza, pitrosporoza. Diagnostyka i leczenie Choroby skóry u psów należy leczyć dopiero po wizycie w poradni weterynaryjnej, gdyż tylko specjalista może dokładnie określić przyczynę choroby i dobrać skuteczną metodę leczenia. Atopowe zapalenie skóry u psa i jego objawy Aby określić, czy pies cierpi na tę patologię, oprócz innych ważnych kryteriów powinno występować jednocześnie wiele objawów . Ze względu na wiele możliwych przyczyn tych objawów, weterynarze zwykle zaczynają od zadawania pytań dotyczących zdrowia skóry psa i zachowań związanych W okresie intensywnego linienia warto stosować specyfiki przyśpieszające odbudowę szaty i poprawiające stan skóry, z dodatkiem nienasyconych kwasów tłuszczowych (omega-3 i -6). Dzienną porcję dla dorosłego psa rasy berneński pies pasterski najlepiej podzielić na dwie mniejsze i zapewnić mu odpoczynek po jedzeniu. Pielęgnacja . Czy pies może być uczulony na obrożę przeciwpchelną? Obroże przeciwpchelne nie uczulają, lecz mogą wywołać miejscowe podrażnienia, gdy są na przykład zbyt ciasno zapięte albo nazbyt intensywnie wydzielają substancje pchłobójcze. Preparaty antypchelne i równocześnie antykleszczowe działają przez trzy miesiące na pchły i miesiąc na kleszcze. Stosowanie ich co miesiąc nie szkodzi? Każdy preparat jest substancją chemiczną, obcą dla organizmu, dlatego trzeba stosować go rozsądnie. Jeśli zagrożenie kleszczami jest duże, to musimy niestety aplikować go co miesiąc. Jeśli nie chodzimy po chaszczach, to wystarczy stosować go raz na trzy miesiące. Jakie jeszcze pasożyty zagrażają skórze zwierzaka? Oprócz tych żyjących na powierzchni skóry, jak pchły, są i takie, które drążą w niej kanały, np. świerzbowiec lub nużeniec, który może wywoływać stan zapalny mieszków włosowych zwany nużycą. To popularna choroba, szczególnie u młodych zwierząt. Gdy pies się drapie, mniej wnikliwi weterynarze diagnozują zwykle na oko grzybicę. Jakie badania mogą potwierdzić trafność tej diagnozy? Na nieuzbrojone oko grzybicy nie da się rozpoznać. Trzeba pobrać włos i zbadać go pod mikroskopem. Aby ustalić rodzaj grzyba, należy przeprowadzić badanie hodowlane, trwające co najmniej miesiąc. Rozwarstwienie i pękanie pazurów też spowodowane jest grzybicą? Związane jest ono z zaburzeniami rogowacenia naskórka. Często cierpią na nie psy mające przez długi okres problemy ze skórą. Kiedy pies jest najbardziej narażony na grzybicę? Wówczas, gdy w jego otoczeniu żyje kot lub świnka morska – te zwierzęta są nosicielami grzybów. Jakimi chorobami nasz czworonóg może się zarazić od innego psa? Oprócz grzybicy zaraźliwy jest świerzb. Dlatego podczas leczenia powinniśmy zadbać, by nie narażać innych zwierząt. Sami też możemy się zarazić, więc zanim dotkniemy psa, załóżmy gumowe rękawiczki. My też możemy zarazić psa jakąś chorobą skóry? Tak – na przykład grzybicą paznokci. Podobno zapalenie ucha u psa może mieć przyczyny dermatologiczne? Prawie zawsze zapalenie ucha zewnętrznego świadczy o jakiejś chorobie pierwotnej. Towarzyszy alergii pokarmowej, czyli nietolerancji na składniki jedzenia, i zdarza się, że jest jej jedynym objawem. Aby ją wykluczyć, lekarze zalecają przejście na specjalną dietę, która trwa od 6 do 10 tygodni. Właściciele psów nie chcą się na to zazwyczaj zgodzić, bo nie widzą związku między zapaleniem ucha a alergią pokarmową. Jak jeszcze objawia się alergia pokarmowa? Zmianami skórnymi. Zaledwie w 10 proc. przypadków towarzyszą jej objawy dotyczące przewodu pokarmowego. Dlatego aby sprawdzić, czy zwierzę rzeczywiście na nią cierpi, trzeba zastosować dietę, która nie uczula. Nie można wtedy podawać psu niczego poza tym pokarmem. Ordynując taką dietę, nie staramy się jeszcze ustalić, na co konkretnie zwierzę się uczuliło, tylko sprawdzić, czy w ogóle jest uczulone. Jeśli tak, to po jej zastosowaniu zmiany skórne znikną. Jak się okazuje rak skóry nie tylko może występować u starych psów, ale ze względu na ekspozycję na słońce może również rozwijać się u szczeniaków. Choć w większości przypadków leczenie okazuje się skuteczne, nie zmienia to faktu, że choroba może zwierzęciu odebrać życie. Rak skóry to choroba, która może się całkiem szybko rozwijać nie tylko u ludzi, ale również u zwierząt. Choć mogłoby się nam wydawać, że ze względu na dużą ilość włosów lub sierści występującą u psów nie jest to możliwe, rzeczywistość przedstawia się zupełnie od rasy i wieku zwierzęcia rak skóry stanowi całkiem realne skóry – dlaczego do niego dochodzi?Z pewnością wiemy, że każda żywa istota składa się z żywych komórek. Te jednak z czasem ulegają uszkodzeniom i obumierają, a na ich miejsce organizm wytwarza kolejne, które je zastępują. Problem pojawia się jednak w sytuacji, gdy te uszkodzone komórki zamiast obumrzeć, zaczynają się rozmnażać. Właśnie w taki sposób powstaje rak ilość uszkodzonych komórek ulega znacznemu zwiększeniu, grupują się one powodując guza w postaci wybrzuszenia. Łatwo to zaobserwować i zdać sobie sprawę z powagi sytuacji. Istnieją dwa rodzaje nowotworów. Jedne są łagodne, a inne łagodne opanowują wyłącznie jeden obszar organizmu i nie mają wpływu na pozostałe. Złośliwe natomiast szybko się rozprzestrzeniają i powodują przerzuty do innych organów ciała. Istnieje jednak pewne podobieństwo zarówno w przypadku ludzi, jak i zwierząt. Otóż słońce wywiera wpływ na produkcję melaniny, która wchodzi w skład pigmentu i decyduje o kolorze naszej wyniku zmian występujących w wydzielaniu melaniny powstają czerniaki, które mogą się przerodzić w raka skóry, a następnie zakończyć życie zwierzęciaRak skóry – czy może występować u psa?Odpowiedź na to pytanie brzmi: tak. Rak skóry występuje u czworonogów stosunkowo często. Nie trzeba się jednak obawiać, ponieważ najczęściej przybiera on postać niegroźnych guzów pojawiających się w różnych częściach mogłoby się wydawać, że rak skóry to choroba atakująca jedynie starsze psy, to nie rzadko diagnozuje się go również u szczeniąt. Problem wynika głównie z błędnego założenia, w którym uważamy, że włosy czy długa sierść stanowią dla nich skuteczną ochronę przed są stale powtarzające się przypadki, w których ludzie wyprowadzają psy na spacer w godzinach, kiedy promieniowanie słoneczne jest najsilniejsze. Inni zostawiają psa na tarasie na cały dzień. To podstawowe błędy, które mogą zaowocować tym, że u zwierzęcia pojawi się z czasem rak też rasy bardziej narażone na omawianą chorobę, niż inne. Należą do nich między innymi: Carlino Buldog Labrador Wyżeł weimarski Rak skóry u psa – objawyW celu ustalenia czy Twój pies ma raka skóry należy sprawdzić czy nie występują u niego następujące objawy: Skóra pokryta grudkami. Skóra zgrubiona. Rany nie ulegające zabliźnieniu. Zmniejszenie masy ciała. Pies kuleje. Pies zapada w letarg. Trudności z oddychaniem i załatwianiem własnych potrzeb. Rak skóry u psa – sposoby leczeniaOnkologia w weterynarii obecna jest już od dłuższego czasu, co sprawia, że leczenie nowotworów u czworonogów w większości przypadków okazuje się skuteczne. Jedną z metod jest po prostu usunięcie guza, aby ten nie mógł się dalej rozwijać tworząc zagrożenie dla życia Twojego psa. Istnieją jednak również inne wielu przypadkach za niezbędne uważa się zastosowanie chemioterapii lub radioterapii. Takie działania pozwalają zupełnie wyeliminować istnienie uszkodzonych komórek, które wywołały nowotwór. Bardzo ważnym elementem rozpoznania jest więc wymacanie miejsca, w którym występują zmiany skórne. Jeśli są one podejrzane lub uległo zmianie zachowanie Twojego zwierzęcia nie zwlekaj się z udaniem się do występowania raka u psa nie jest możliwe. Jeśli jednak chodzi o raka skóry, możliwe jest zastosowanie środków zaradczych w postaci nie wystawiania go na nadmierne działanie promieni słonecznych. Choroby skóry psów mogą być związane z inwazją pasożytów zewnętrznych, alergią, zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi, zmianami nowotworowymi, ale też schorzeniami uwarunkowanymi genetycznie. Sprawdź, dlaczego pies się drapie, które choroby skóry psów są niebezpieczne, jak leczyć dermatozy u psów i jak im zapobiegać. Czym są dermatozy?Rodzaje chorób skóry u psaGrzybica skóryChoroby bakteryjne:Choroby alergiczne:Choroby związane z inwazją pasożytów:Choroby skóry związane z nieprawidłową gospodarką hormonalną:Nowotworowe i paranowotworowe zmiany skórne:Choroby skóry uwarunkowane genetycznie:Jak leczyć choroby skóry u psa? Czym są dermatozy? Dermatozy to inaczej schorzenia dotyczące skóry. Tworzą dużą grupę chorób mających różne przyczyny, ale podobne objawy. Ich przebieg często wiąże się z przerzedzeniem włosów, miejscowym wyłysieniem, swędzeniem i dyskomfortem u pupila. Rodzaje chorób skóry u psa Przyczyną około 30% wszystkich wizyt z psem w przychodniach weterynaryjnych są kwestie dermatologiczne. Można więc uznać, że to problem powszechny, ale nie należy go bagatelizować. Grzybica skóry Najczęściej ma charakter powierzchowny. Zmiany są wyrażone w formie wyłysień, które mają półokrągły lub okrągły kształt. Mogą pojawić się też strupki. Choroba dotyka przede wszystkim starsze psy lub te z osłabioną odpornością. Leczenie polega na stosowaniu leków miejscowo, w obrębie zmian skórnych lub ogólnoustrojowo, jeśli grzybica ma ciężki przebieg. Ponadto, warto równolegle wzmacniać układ immunologiczny zwierzęcia. Mogą występować również grzybice głębokie, które leczy się ogólnie. Terapia jest długotrwała i skomplikowana, a na skórze po chorobie pozostają ślady. Choroby bakteryjne: Bakterie powodują powierzchowne lub głębokie zapalenia skóry. Za rozwój infekcji mogą odpowiadać bakterie naturalnie występujące na skórze psa, ale też i takie, które zostały na nią przeniesione, np. za pomocą śliny innego psa, ciał obcych lub owadów. Choroby alergiczne: Atopowe zapalenie skóry u psa (AZS) To przewlekła dolegliwość, która może mieć przyczyny genetyczne i środowiskowe. Objawy są manifestacją nadmiernej odpowiedzi immunologicznej organizmu psa na różne czynniki, np. alergeny roztoczy kurzu domowego, pleśni, pyłków roślin. Skutkiem tego jest pojawienie się świądu oraz charakterystycznych zmian skórnych (rumienia i z czasem wyłysień). Pies liże i wygryza miejsca, w których czuje świąd, co może doprowadzić również do powikłań bakteryjnych. Alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS) Ślina pcheł jest silnym alergenem, na którą niektóre psy mogą się uczulić. Objawy alergii to świąd, wyłysienia na skórze i silny dyskomfort skutkujący uporczywym drapaniem się pupila. Leczenie polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych i wyeliminowaniu pcheł ze skóry i najbliższego otoczenia psa. Alergia kontaktowa Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry ma podłoże immunologiczne. Organizm uwrażliwia się na niektóre substancje i jeśli jedna z nich będzie miała kontakt ze skórą, skieruje przeciwko niej odpowiedź immunologiczną. Objawy skórne mają postać rumienia, dodatkowo mogą pojawiać się grudki, krosty i strupki. Proces zapalny często jest wikłany przez bakterie i grzyby, które utrudniają gojenie się ran. Alergeny odpowiadające za rozwinięcie się alergii kontaktowej to między innymi: nikiel (obroża z dodatkiem niklu);chrom;detergenty;herbicydy;bluszcz;chryzantema;dalia;sosna. Alergia pokarmowa psa Objawy alergii pokarmowej u psów manifestują się przede wszystkim na skórze. Pies czuje świąd, dlatego drapie skórę, liże ją lub wygryza. Pojawia się stan zapalny, który często należy dodatkowo łagodzić za pomocą leków przeciwzapalnych. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest zmiana diety – stosowanie karmy hipoalergicznej lub diety eliminacyjnej. Choroby związane z inwazją pasożytów: Świerzb uszny Świerzbowiec uszny atakuje ucho zewnętrzne psa. Jego obecność w uchu często jest związana z pojawieniem się ciemnej wydzieliny wewnątrz małżowiny. Charakterystycznym objawem jest świąd. Pies drapie się, potrząsa uszami i ociera się nimi o różne przedmioty, by poczuć ulgę. Leczenie zazwyczaj nie jest trudne i objawy często już po kilku-, kilkunastu godzinach ustępują. Jednak bardzo istotne jest, aby przeprowadzić terapię do końca- zgodnie z zaleceniami lekarza. Pamiętaj, by zaglądać do uszu psa co jakiś czas. To szczególnie ważne, jeśli pupil ma oklapnięte uszy i tendencję do nawracających zapaleń ucha. Część preparatów, które zapewniają ochronę przed pasożytami zewnętrznymi, chroni też przed inwazją świerzbowca. Dlatego nie zapomnij o regularnym stosowaniu ochrony przed ektopasożytami. Świerzb drążący Pasożyt drąży korytarze w zewnętrznych warstwach skóry psa, co wiąże się z ogromnym świądem i dyskomfortem pupila. Zmiany pojawiają się najczęściej w obrębie brzucha i pachwin, choć mogą się szybko rozprzestrzeniać. Choroba jest niebezpieczna nie tylko dla psów, ale także dla ludzi i innych gatunków zwierząt ze względu na wysoką zaraźliwość. Nużyca Chorobę powoduje inwazja nużeńców (Demodex canis). Jest też często nazywana demodekozą. Pasożyty żerują w obrębie mieszków włosowych i powodują ich zapalenie. Włosy z czasem zaczynają wypadać, a pies czuje duży dyskomfort i świąd. Nużyca przybiera postać miejscową, która charakteryzuje się niewielką ilością zmian skórnych, zlokalizowanych głównie w obrębie pyska (charakterystyczne „okulary”) i przestrzeni międzypalcowych. Istnieje też postać uogólniona. Mówi się o niej, gdy pies ma więcej niż 12 zmian skórnych na całym ciele lub gdy zmiany mają dużą średnicę. Diagnostyka i leczenie nie zawsze są łatwe, ponieważ pasożyty bytują w mieszkach włosowych. Należy zaznaczyć, że nużeńce naturalnie występują na skórze psów, jednak w niewielkiej ilości. Sprawny układ immunologiczny psa nie pozwoli pasożytom na rozwinięcie się inwazji, dlatego choroba dotyka przede wszystkim psy, których odporność jest osłabiona. Choroby skóry związane z nieprawidłową gospodarką hormonalną: Zmiany skórne mogą też być spowodowane zaburzeniem proporcji poszczególnych hormonów w organizmie psa. Do najczęstszych przyczyn należą niedoczynność lub nadczynność tarczycy oraz nadczynność kory nadnerczy (zespół Cushinga). Objawy są wówczas wyrażone w formie wyłysień lub przerzedzenia się włosów, a także zmian grubości i elastyczności skóry. Leczenie polega na unormowaniu stężenia hormonów w organizmie. Nowotworowe i paranowotworowe zmiany skórne: Mogą to być np. włókniaki, naczyniaki, tłuszczaki lub nowotwory złośliwe – włókniakomięsaki czy czerniaki. Postępowanie zależy od stopnia złośliwości nowotworów, dlatego zaleca się badać wszystkie guzy. Zmiany mogą też być spowodowane zwapnieniem skóry, która zaczyna gromadzić nadmiar jonów wapnia. Przyczyną takiego stanu mogą być między innymi zaburzenia hormonalne, np. na tle nadczynności kory nadnerczy. Choroby skóry uwarunkowane genetycznie: Idiopatyczna mucynoza Schorzenie polega na gromadzeniu się mucyny, czyli kwasu hialuronowowego, proteoglikanów i siarczanu chondroityny. Objawem jest nadmierne pofałdowane skóry lub powstanie drobnych pęcherzyków z lepką wydzieliną na jej powierzchni. Mucyna gromadzi się obficie najczęściej w okolicy tylnych kończyn i brzucha – to tam objawy są przeważnie najsilniej wyrażone. Leczenie polega na łagodzeniu objawów. Schorzenie może mieć charakter nawracający. Choroba często dotyka psy rasy shar pei[AK2] . Wyłysienia rozjaśniające kolor sierści Włosy matowieją i stają się suche. Z czasem zaczynają wypadać (głównie włosy puchowe), a te ościste wyglądają, jakby zostały rozjaśnione. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj między 3 miesiącem a 3 rokiem życia psa. Z czasem może dojść do miejscowych wyłysień, a nawet do łojotoku ze świądem. Choroba częściej występuje u psów o umaszczeniu błękitnym. Jak leczyć choroby skóry u psa? Aby skutecznie wyleczyć chorobę skóry, należy w pierwszej kolejności ustalić jej przyczynę. To bardzo ważne, ponieważ nie ma jednego uniwersalnego schematu postępowania. Dermatozy wymagają szczegółowej diagnostyki, przeprowadzonej przez lekarza weterynarii. Specjalista w pierwszej kolejności przeprowadzi obszerny wywiad dermatologiczny, który pomoże ustalić prawdopodobne przyczyny zmian skórnych u psa. Następnie wykona badania dodatkowe – zeskrobiny, wymazy, badania krwi, badania mykologiczne, mikroskopowe lub inne, w zależności od możliwej przyczyny schorzenia. Grzybica skóry wymaga podania leków przeciwgrzybiczych i wzmocnienia odporności, choroby bakteryjne wymagają antybiotykoterapii, a schorzenia nowotworowe i paranowotworowe niejednokrotnie wymagają agresywnego leczenia – chemioterapii, radioterapii lub interwencji chirurgicznej. Domowe sposoby czy leczenie szamponami lub innymi preparatami ze sklepów zoologicznych nie będzie skuteczne, dlatego lepiej nie zwlekać z wizytą w przychodni weterynaryjnej. Długość leczenia zależy od przyczyny choroby. Grzybice mogą wymagać kilkutygodniowego leczenia, ale np. przy świerzbie usznym poprawa stanu zdrowia psa jest już zazwyczaj widoczna po jednym podaniu leku. W przypadku alergii skuteczną metodą leczenia jest unikanie ekspozycji na alergeny. W przypadku APZS, leczenie polega na podaniu preparatów zabezpieczających psa przed pchłami, których żerowanie na skórze pupila jest u niego przyczyną nadwrażliwości. Lekarz weterynarii, oprócz podania psu leków mających na celu usunięcie przyczyny schorzenia, może zastosować także inne preparaty, które złagodzą nieprzyjemne objawy towarzyszące, np. swędzenie, dyskomfort i ból. Część z nich może też działać przeciwzapalnie i wspomagać terapię. Jak oceniasz ten artykuł? Kliknij, aby ocenić Średnia ocena / 5. Liczba głosów 169 Brak głosów. Oceń artykuł! Choroby skóry to u psa jedne z najczęstszych dolegliwości. Wiele z nich daje podobne objawy, ale mogą one mieć rozmaite podłoże. Niektóre wiążą się z przyczynami wewnętrznymi, np. zaburzeniami hormonalnymi. Inne spowodowane są przez infekcje, działanie alergenów lub substancji drażniących. Zmiany skórne u psa często rozpoznawane są z opóźnieniem. Ich wczesne dostrzeżenie oraz podjęcie właściwego leczenia możliwe jest dzięki codziennej pielęgnacji pupila i uważnej obserwacji jego zachowania. Najczęstsze przyczyny chorób skóry u psów Najczęstsze choroby skóry u psów związane są z niewłaściwą pielęgnacją lub zaniedbaniem. Jeśli zwierzę nie jest regularnie czesane, kąpane albo stale przebywa w brudnym otoczeniu, w jego sierści gromadzi się duża ilość zanieczyszczeń, które stanowią pożywkę dla chorobotwórczych drobnoustrojów. Ich siedliskiem staje się także złuszczający się naskórek. Co więcej, jeśli sierść jest przetłuszczona, skołtuniona, skóra nie może być prawidłowo wentylowana. W takich warunkach u psa łatwo dochodzi do grzybicy skóry czy powstawania ognisk zakażenia bakteryjnego. Zaniedbana sierść jest również dogodnym miejscem bytowania roztoczy, pcheł albo wszy. Zakażenia tymi pasożytami mogą szybko prowadzić do powstawania zapalenia skóry u psa, jej uszkodzeń czy reakcji alergicznych. Dyskomfort i dolegliwości spowodowane infekcją powodują, że pies częściej i intensywniej się drapie. Konsekwencją jest tworzenie się pojedynczych otarć albo tzw. przeczosów – miejsc, w których na skutek ciągłego mechanicznego drażnienia dochodzi do przerzedzania sierści i płaszczyznowych ubytków naskórka. Przeczosy stają się wrotami, przez które do głębszych warstw skóry wnikają drobnoustroje, mogące powodować wyprysk, nadżerki czy owrzodzenia skóry. Stan skóry psa może też ulec znacznemu pogorszeniu w przypadku niektórych schorzeń wewnętrznych. Należą do nich zaburzenia hormonalne, choroby autoimmunologiczne, nowotwory i alergie pokarmowe. Częstą przypadłością jest także atopowe zapalenie skóry u psa – będące reakcją alergiczną wywołaną przez różnego rodzaju substancje chemiczne (np. detergenty) czy ugryzienia owadów. Objawy chorób skóry u psów Podstawowymi objawami choroby skóry w jej wczesnych fazach są przede wszystkim nietypowe zachowania psa. Ze względu na swędzenie czy ból może on być niespokojny, nadmiernie ruchliwy, nieustannie drapać się lub ocierać o znajdujące się w pobliżu przedmioty. Na skórze psa pojawić się mogą grudki, krosty, otarcia. Niekiedy ze zmian skórnych może sączyć się surowicza lub ropna wydzielina. Skóra jest zaczerwieniona i dochodzi do intensywnego łuszczenia się naskórka. Przewlekłe choroby mogą powodować przerzedzenia lub wypadanie sierści. W przypadku np. grzybic tworzą się czasem charakterystyczne plackowate wyłysienia. Na ich obrzeżach pojawiają się często pierścieniowate, niekiedy intensywnie czerwone uniesienia skóry. Schorzenia skóry mają też wpływ na stan sierści. U psów, szczególnie w przypadkach problemów hormonalnych czy chorób alergicznych, może dochodzić do jej zmatowienia, skrócenia i ścieńczenia oraz nadmiernej łamliwości poszczególnych włosów. Leczenie i profilaktyka chorób skóry u psa Postępowanie terapeutyczne w przypadku chorób skóry u psów uzależnione jest ściśle od ich przyczyn. Dermatozy wymagają więc dokładnej diagnostyki przeprowadzonej przez weterynarza. Z tego względu stosowanie domowych sposobów na zapalenie skóry u psa nie jest wskazane. To lekarz musi zadecydować, czy zwierzęciu należy podać preparat przeciwgrzybiczy w maści czy doustny antybiotyk. W przypadku niektórych schorzeń niezbędna okazuje się terapia choroby podstawowej. Zadaniem opiekuna jest przede wszystkim stosowanie odpowiedniej profilaktyki. Zapobieganie chorobom skóry u psów to zwykle najlepsza metoda na uniknięcie konieczności przewlekłego, uciążliwego leczenia, które w wielu wypadkach nie jest obojętne dla ogólnego stanu zdrowia czworonoga. Psa należy regularnie obserwować, zwracając przy tym uwagę na stan skóry, jej uszkodzenia czy obecność pasożytów. Skutecznym sposobem na usunięcie z sierści złuszczonego naskórka, brudu przyniesionego ze spaceru albo pasożytów, które zagnieździły się po kontakcie z innymi zwierzętami, jest częste czesanie pupila. Zaleca się też regularne wyczesywanie nadmiaru podszerstka, szczególnie w okresie wiosennym i jesiennym. Co jakiś czas niezbędna jest kąpiel, do której powinno się stosować kosmetyki przeznaczone dla psów, a niekiedy nawet przygotowane dla konkretnych, długowłosych ras. Wielu dermatoz u psów można uniknąć dzięki stosowaniu preparatów ochronnych – w postaci kropli typu spot-on, spreju albo specjalnych obroży. Ograniczają one ryzyko pojawienia się na skórze czworonoga pasożytów skórnych i kleszczy oraz niebezpieczeństwo wtórnych zakażeń różnymi chorobami. Profilaktycznie warto też wspomagać funkcje skóry pupila za pomocą takich preparatów, jak np. dostępny na VIRBAC Megaderm. Anna Dobroń Milena Kostrubiec Przez aktualizacja dnia 18:57 Zazwyczaj nowotwory biustu dotykają suki starsze, powyżej 10 roku życia, jednak, jak to jest ze słowem „zazwyczaj” – nie oznacza ono „zawsze”. Zdecydowanie rzadziej, ale guzy gruczołu mlekowego mogą przytrafić się także suczkom dużo młodszym. Badania przeprowadzane przez lata wykazały, że rasa psa nie ma istotnego wpływu na częstotliwość występowania tej choroby. To co ma na to wpływ, to zabieg kastracji…ale o tym nieco później. Przyczyny nowotworu gruczołu mlekowego u psa Nowotwory gruczołu mlekowego są hormonozależne. Oznacza to, że ich rozwój jest uzależniony od wydzielania estrogenów i progesteronu. Ryzyko wystąpienia guzów gruczołu mlekowego u kastrowanych suczek przed pierwszą cieczką wynosi, wedle badań, 0,05%. Wraz z opóźnieniem wykonania zabiegu: po pierwszej i po drugiej rujce, ryzyko to wzrasta, odpowiednio do 8% i 26%. Potem, moment wykonania zabiegu kastracji u psa nie wpływa na ryzyko rozwoju choroby nowotworowej gruczołu mlekowego. Ponieważ w komórkach gruczołu mlekowego suk jest bardzo dużo receptorów dla hormonów płciowych, oznacza to, że stosowanie preparatów przeznaczonych do antykoncepcji hormonalnej suk, wpływa znacząco na częstotliwość rozwoju nowotworów biustu. Guzy gruczołu mlekowego suk bardzo często należą do nowotworów łagodnych, nie dających przerzutów do innych narządów, jednak nigdy nie można tego całkowicie wykluczyć jedynie po badaniu klinicznym. U suk jest skłonność do występowania mnogich zmian nowotworowych w wielu gruczołach mlekowych i po usunięciu pojedynczego guzka, zwykle występuje wznowa, lub rozwój zmian nowotworowych w sąsiednich pakietach tkanki gruczołowej. Rak sutka u psa - rozpoznanie Nowotwory złośliwe, zazwyczaj są to raki, mogą zachowywać się bardzo różnie. Od powolnego wzrostu i rozwoju, do bardzo agresywnej ekspansji na okoliczne tkanki. To, w jakim stopniu zmiana nowotworowa odgraniczona jest od okolicznych tkanek, pozwala ocenić dalsze jej zachowanie. Nowotwory naciekające na sąsiadujące tkanki szybko dają przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych (pachwinowych powierzchownych dla pakietu IV i V, oraz pachowe, dla pakietów I, II, i III) a także innych narządów (płuc, narządów jamy brzusznej i kości). Nowotwory gruczołu mlekowego mogą makroskopowy wyglądać różnie: od pojedynczych, dobrze odgraniczonych drobnych guzków, poprzez zmiany mnogie, rozsiane, do naciekających. W każdym przypadku jest to mniejszego, lub większego stopnia deformacja okolicy biustu. Guzy mogą być związane ze skórą i tkanką mięśniową,a ich powierzchnia, może ulegać owrzodzeniom. Zmiany łagodne, niewielkich rozmiarów bardzo często znajduje się przypadkowo, podczas badania klinicznego. Może zdarzyć się również sytuacja, w której nie wyczujemy deformacji przy gruczole mlekowym, ale bez kłopotu rozpoznamy powiększony regionalny węzeł chłonny. Zmiany złośliwe mogą powodować wystąpienie stanu zapalnego i guzom nowotworowym towarzyszyć będzie obfity obrzęk zapalny oraz owrzodzenie. Rozpoznanie raczej nie stanowi problemu dla lekarza weterynarii, choć zawsze zmiany kształtu biustu należy różnicować z procesem zapalnym nienowotworowym lub z przerostem gruczołu mlekowego. Badania laboratoryjne mają bardzo ograniczone znaczenie w diagnozowaniu choroby nowotworowej biustu. Badanie radiologiczne ogniska pierwotnego choroby nowotworowej gruczołu mlekowego nie jest konieczne, ale zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej jest niezbędne do oceny występowania przerzutów w przebiegu procesów złośliwych. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa jest bardzo prosta do przeprowadzenia, ale pozyskany w ten sposób materiał nie jest łatwy w interpretacji. Badanie BAC powinno dać odpowiedź na pytanie, czy zmiana ma charakter nowotworowy, oraz z powinno obejmować okoliczne węzły chłonne, w celu odpowiedzi na pytanie, czy są one objęte procesem przerzutowym. Leczenie nowotworu sutka u suczki ©Shutterstock Postępowanie lekarskie, w przypadku stwierdzenia guzów gruczołu mlekowego jest bardzo proste. Ponieważ nowotwory biustu nie poddają się chemioterapii, radioterapia nie wydaje się być efektywną metodą leczenia tego typu nowotworów, a leki antynowotworowe stosowane z sukcesem u kobiet nie sprawdzają się w leczeniu suk, jedyną skuteczną metodą jest postępowanie operacyjne. Zakres postępowania chirurgicznego jest zależny od zastanej sytuacji. Może być to nodulektomia, czyli usunięcie samego guza. Jest to technika zarezerwowana dla usuwania drobnych, ruchomych zmian. Mammektomia, czyli usunięcie dotkniętego rozrostem nowotworowym pakietu gruczołu mlekowego, wystarcza do usunięcia zmian ruchomych, lub ułożonych centralnie w gruczole mlekowym. Jednak większość guzów, dużych i mnogich wymaga przeprowadzenia mastektomii częściowej czyli usunięciu pakietu, dotkniętego procesem rozrostowym wraz z pakietami, mającymi z nim wspólne unaczynienie żylne i limfatyczne. Mastektomia całkowita, czyli usunięcie wszystkich pakietów tkanki gruczołowej po jednej stronie jest zarezerwowana dla procesów rozsianych. W uzasadnionych przypadkach usunięte powinny zostać regionalne węzły chłonne, w celu powstrzymania powstawania przerzutów. Rak sutka u psa - rokowania W przypadku procesów łagodnych, niezłośliwych, całkowite usunięcie zmian daje rokowanie pomyślne, chociaż nie wyklucza w przyszłości rozwoju choroby w innych, pozostałych pakietach tkanki gruczołowej pakietach. W przypadku zmian złośliwych rokowanie jest już ostrożne, a czas przeżycia od usunięci a zmian z biustu może oscylować wokół 2 lat. Mimo rosnącej świadomości wśród opiekunów zwierząt, niestety wciąż przytrafiają się teorie, mówiące o tym, żeby absolutnie nie ruszać guzów biustu. „Jest to jest i tak już musi być”. Bzdura! Wstrzymywanie się z decyzją o zabiegu mastektomii, odkładanie tego zabiegu w czasie, to nic innego jak hodowanie guza. Wraz z upływem czasu wzrasta ryzyko powstawania przerzutów do innych narządów, a co za tym idzie, rokowanie zmienia się w kierunku niepomyślnego. Oddając zdrowie Waszego psa w ręce lekarza weterynarii zaufajcie mu w całości. My, lekarze, naprawdę chcemy dla Waszego pupila jak najlepiej.

rak skóry u psa zdjęcia